غم نان

هی می‌نویسم و هی پاک می‌کنم. خودم به بچه‌ها می‌گویم موقع نوشتن، منتقد خودتان نشوید. فقط بنویسید و بنویسید. بعد برگردید و ویرایش کنید. حالا خودم ننوشته، پاک می‌کنم. سانسور می‌کنم خودم را. افکارم و احساساتم را. واژه‌ها یاری نمی‌کنند. خسته‌ام. بار کاری‌ام این‌روزها کمرشکن است. کار اول، کار دوم، کار سوم... آخ اگر غم نان بگذارد...